Badnjak

Drvo, najčešće hrast, koje se seklo na badnji dan i bilo potpaljivano na ognjištu se nazivalo badnjak. Ovo je obred koji je opstao do današnjih dana a njegova svrha je obezbeđivanje rodne godine i zdravlja u kući. Po badnjak se išlo pre izlaska sunca, domaćin bi poneo sekiru, rukavice pune pšenice i pogaču. Pred drvetom bi prosuo pšenicu i na njemu prelomio pogaču pa polovinu ostavio kao žrtvu a drugu polovinu pojeo. Hrast se sekao sa istočne strane i pazilo se da padne na istočnu stranu a morao se iseći ili iz prvog ili iz trećeg udarca. Prvi iver je imao veliki značaj i čuvao se tokom cele godine. Badnjak se donosio pred vrata a sa njim se smelo rukovati samo sa rukavicama. Kada bi se unosio, domaćica bi drvo i domaćina posipala žitom, dok bi mu se, kada je badnjak na ognjištu, prinosila žrtva u vidu hrane. Ugarak i pepeo izgorelog badnjaka korišćeni su za razne magijske i isceliteljske rituale.